آن عشق که بر جان من افتاد،شرری بود 

    کـز  عـالـم  بـاقـی ، بـرایـم  خـبـری   بـود 

 

    دیوانه و حیران شدم ومست و جگر سوز 

    فریـاد برآرم ،که بـه من هم ،نظری بود ؟

 

    چـون دیـده گـشـودم بـگفـت یـار ، عـزیـزان 

    هم نیک بدانید که این عالم فانی،گذری بود 

 

    دلدار  بگفتا  ،  که  ای  یار  نگون  بخت 

    دل  بست  به دنیا ، برایت  ضرری  بود 

 

    آن جا که تو مست بدی،شاد و غزل خوان 

    ای  یـار مـن  آن  هـم ،جـهـان دگـری بـود