در سوک شهادت حضرت فاطمه ( سلام الله علیها)

ای به خاک  برآمیده افلاکی !

شهادتت به حق شهادت می دهد و رفتنت رفته ها را به یادها می آورد .

خفتنت در خاک تیره ، خفتگان تیره روز را بیدار می کند .

مزار پنهانت ، پنهانهاها را آشکار می کند و گریه هایت از خنده های ناحق پرده بر می دارد .

در ایام فاطمیه ، دلهای عاشق و بی قرار سرود غم می خواند و منظومه اندوه می سراید .

فاطمیه فصل و موسم تجدید داغ های علیست .

در سوگ زهرا(س) آسمان دل ما ابری و هوای چشمانمان بارانیست .

شیعه امروز ، در فاطمیه ای به وسعت ایران سر بر شانه مظلومیت می گذارد و اشک می ریزد .

وقتی یک بوستان ، خزان زده شود ؛ وقتی یک گل پرپر گردد ؛ وقتی بلبلی به هجران گل مبتلا شود ،

چه می ماند جز فصل نالیدن و موسم گریستن ؟ و فاطمیه همان فصل و موسم است و جایگاه چشمان گریان مشتاقان واهل نظران قلم عشق و بس.

فرا رسیدن شهادت فاطمه زهرا (س) بر شیعیان راستین آن حضرت تسلیت باد .