صوفیان نقشبندیه

بنیان گذار سلسله نقشبندیه که پیروان فراوانی در کردستان ایران دارد، حضرت بهاءالحق نقشبندی است. اساس و پایه نقشبندیان بر هشت اصل استوار است: ۱- هوش در دم ۲- نظر بر قدم ۳- سفر در وطن ۴- خلوت در انجمن ۵- یادکرد ۶- بازگشت ۷- نگاهداشت ۸- یادداشت و خودداشت. صوفیان نقشبندی سه مقام را باید در نظر داشته باشند، اول: مقام ملاحظه اعداد، دوم: مقام ملاحظه وقت، سوم: مقام ملاحظه دل. ایشان یکی از نشانه هایی را که دارند، گیسوی بلند می باشد. مواردی که رهرو در این طریقت در موقع ذکر باید رعایت کند، عبارت است از: ۱- مربع جلوس کند ۲- دستها را بر روی رانهای خود گذارد ۳- چشمان را بر هم نهد ۴- نفس را با قلم خیال کشد و به پیشانی و نقطه بالای سر رساند. اذکار سلسله نقشبندیه به صورت یک ضرب، سه ضرب، پنج ضرب، هفت ضرب، نه ضرب و یازده ضرب می باشد. درویشان نقشبندیه هنگام پرسه زدن، عبارت زیر را بر زبان جاری می کنند: هو حق مدد، مولا مدد، من از ره دور آمدم، با دیده کور آمدم، شادم که از ظلمت سرا تا چشمه نور آمدم، هو حق مدد، مولا مدد.